Młodość życia starość przywita ciało ostatecznie prochem zostanie piękny kwiat szybko przekwita spalona trawa popiołem pozostanie. Każde źródło kończy potokiem gwiazdy swoim blaskiem umierają kresem rzeki morze wyrokiem świeczki swój knot wypalają. Ślady przeszłości blizny zostawiają rozpalony papieros dymem będzie młode drzewa wiatry wykrzywiają prawie widać kres wszędzie. Jednak czas wiecznie płynie miłość przystanku nie wyznaczy dozgonna wiara nie minie śmierć wtedy nic nieznaczny.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz